Ո՟վ կարող է ապրել ու հասունանալ առանց սիրո: Ինչպիսի՟ աշխարհ կարելի է կառուցել սիրո բացակայությամբ: Մարդիկ այսօր այլևս չեն կամենում վտանգի ենթարկել իրենց կյանքը հանուն սիրո: Մի՟թե սրանում չի կայանում նրանց եղերական տկարությունը: Ոմանք պարզապես ընտրում են ՙփորձելու՚ տարբերակը... և քանի դեռ փորձում են, ճանապարհին արյունաքամ են լինում, մասնատվում, ցրվում, և աշխարհն էլ իրենց հետ, որովհետև այդպիսով պակասում է այն էական ուժը, ո՜րը միայն կարող է կենսալի պահել նրանց:
ՙՍե՛ր,
քաղցածի սնունդ,
ծարավածի վճիտ ջուր,
ընդարմացած մարդու արև,
կյանքի անհրաժեշտ ավիշ:Սե՛ր,
այս դաժան աշխարհի աղքատ մանկիկ,
սեր, որին կասկածում են,
սեր, որին ենթարկում են փորձարկումների,
սեր, պայմանների բանտում գերի,
սեր, սահմանափակ ժամանակով միայն:Ո՛վ ապերջանիկ աշխարհ, սիրով թերսնուցված,
աշխարհ, որ ամեն կողմից ճաքճքում ու կտոր կտոր է լինում անջրդի հողի նման, աշխարհ եղբայրների, որոնք թշնամիներ են դառնում,
աշխարհ թշնամիների, որոնք շահագործում են իրար ու ոչնչացնում:
Ո՛վ ապերջանիկ մարդիկ,
մորթազերծված,
պատառոտված,
տակնուվրա եղած,
մարդիկ` սիրուց զրկված:
Մարդիկ, որ գիշերվա գույնով ներկված իրենց օրերը գործածում են
փնտրելու,
ստուգելու,
կշռելու,
թե սիրված եղե՟լ են,
թե սիրվա՟ծ են,
թե սիրված կլինե՟ն:
Մարդիկ, որ սիրո փշրանքներ են մուրում,
որպեսզի գոյատևեն մինչև վաղը:
Մարդիկ, որ ջանում են լռեցնել իրենց ուղեղը, վայելել,
և գիշերն անցկացնում են հաճույքի գրկում,
մոռանալով, որ ուղեղներն անջատում են իրենց տագնապների վրա
և վրան են խփում իրենց վախերի հողում:
Ո՛վ Սեր,
երբ ես վերադարձվելու այս խենթ աշխարհին, որը կասկածի տակ է դնում քեզ
և քեզ չհավատալու պատճառով դանդաղորեն մեռնում է:
Աստվա'ծ իմ, վերստին պարգևիր ինձ սիրելու ուժը,
որովհետև աշխարհը սպասում է և իմ կարիքն ունի:
Իսկ եթե դեռ չեմ կարողանում հավատալ ուրշների սիրուն
և չեմ կարողանում բավականաչափ հավատալ Քո Հայրական Սիրուն, գեթ տուր ինձ քաջությունը` կյանքս վտանգի ենթարկելու
ուրիշների համար և ՙուրիշի՚ համար,
որպեսզի իմ նման ուրիշներ իմ նման չտառապեն՚:
Ասել մարդուն ես քեզ սիրում եմ, նշանակում է ասել նրան դու երբեք չես մեռնի
Գաբրիել Անրի Մարսել
No comments:
Post a Comment